Liturgie zondag 16 mei

komen

votum
groet
DNP 100 (wijs: GK06 gez 95, Daar juicht een toon – luisterlied)

buigen

Matteüs 22:37-40
gebed

horen

Psalmen 136
Voor altijd verbonden (Psalmen 136:1)
ps 136:1,3,12,21 (luisterlied)

geven

gebed
collecte

gaan

Groot is uw trouw, o Heer
zegen

zo 16 mei – collecte voor de Kerk

Zondag 16 mei a.s. is de collecte bestemd voor de Kerk.

Omdat wij de komende zondagen niet allemaal in de erediensten onze gaven kunnen geven heeft de diaconie twee mogelijkheden voor u ingericht waarop u vanuit huis uw gift kunt doen.

De GivT app
Geven vanuit huis kan net zo eenvoudig als in de eredienst met de GivT app. Kies onze kerk uit de lijst met goede doelen, of scan de onderstaande QR code om uw gift te doen.

Via overschrijving
Als u géén gebruik maakt van de GivT app kunt u de gift direct over maken naar het rekeningnummer van de diaconie.

Het rekeningnummer is: Diaconie – NL 53 RABO 0375 8507 24

EH-nieuwsbrief – Fijne Hemelvaart!

Zeevonk
Wel eens gehoord van de noctiluca scintillans, ofwel de zeevonk? Dat is een piepklein algje dat ook wel flitsend nachtlicht genoemd wordt. Deze algjes geven licht in het donker en dat doen zij met elkaar. Door hen kan je, afhankelijk van het getij, de stroming en de tijd van het jaar, soms zien dat de zee een beetje licht geeft. In dat piepkleine algje vindt namelijk een chemisch proces plaats, waarbij een heleboel energie vrij komt. Het resultaat is een groen-blauwig licht dat je met het blote oog kunt zien. Je kan het zelfs ervaren als een magische gloed in de duisternis, voortkomend uit een chemisch proces dat letterlijk betekent: ‘leven dat licht geeft’.

Het belang van live colleges
Ik moet aan deze algjes denken nu collega’s en studenten zich weer in het EH-gebouw bevinden en ik de energie ervaar die daardoor vrij komt. Natuurlijk, we doen alles corona-proof en het blijft vreemd om met mondkapjes op door het EH-gebouw te lopen. De tafeltjes van de studenten staan in ‘examenopstelling’ om zo ook de juiste afstand te bewaren en we moeten elke keer weer bedenken dat we de juiste looproutes nemen. Dus ja, enigszins ongemakkelijk blijft het, maar wat is het genieten om te zien hoe studenten zich aan elkaar optrekken, goede en diepe contacten hebben onderling en het nodige plezier hebben met elkaar. Door de dingen met elkaar te doen, komt heel veel energie vrij. De verhalen die ik in allerlei bladen lees over studenten die bijvoorbeeld hun slaapkamer nauwelijks uitkomen omdat hun hele leven zo’n beetje daar plaats vindt, achter hun laptop en het beeldscherm van hun smartphone, steken hier schril tegen af.
Wij zetten alles op alles om live colleges te kunnen aanbieden, omdat de EH een plaats wil zijn waar mensen met het hart (leren) kijken en waar ruimte is voor ontmoeting en het vormen van een echte gemeenschap, waar het veilig toeven is. Het is ons verlangen om studenten iets van Gods onvoorwaardelijke liefde te laten zien. Zodat we elkaar de ruimte geven, in plaats van te lijf gaan. Zodat we mogelijke wonden kunnen verzorgen in plaats van ze aanbrengen. We willen een plek zijn waar we studenten bemoedigen in plaats van hen afwijzen. Hen hoop geven in plaats van tot wanhoop drijven. Ervoor zorgen dat zij gezien worden, in plaats van hen negeren. Hen bedanken in plaats van hen bekritiseren.
Wij staan een pedagogiek van het hart voor, waarin het gaat om een verbindende manier van omgaan tussen volwassenen en studenten. Deze pedagogiek richt zich op de hele mens, op zijn hele ontwikkeling en raakt alle aspecten van het bestaan aan. Het is ook een pedagogiek die niet voorschrijft, maar uitnodigt.

De uitnodiging
Vandaag zet ik een streep onder het woord uitnodigen en ik verbind het dan even met de algjes hierboven. Wij en onze studenten worden door de Heere Jezus zelf uitgenodigd en opgeroepen om hetzelfde te doen als de algjes: licht geven in het donker én om dat met elkaar te doen. Hij zet dat niet neer als een eventuele mogelijkheid, nee: ‘Jullie zijn het licht in de wereld!’ Jullie zijn een licht dat leven geeft, zelfs als het donker wordt. En Paulus spoort ons aan om midden in de gebrokenheid van de werkelijkheid die ons omringt te schijnen als lichten in de wereld en om daarin en daarbij vast te houden aan het Woord dat leven brengt. Wat komt het mooi bij elkaar zeg! Leven dat licht geeft en licht dat leven brengt!
Ik moet ook denken aan de woorden die Jezus tegen Zijn discipelen heeft gezegd: ‘Nog een korte tijd en je ziet Mij niet meer, en nog een korte tijd en je zult Mij zien’ (Joh. 6:16).
Daarmee nodigt Hij ons uit verwachtingsvol te leven. In de wetenschap dat God Zijn belofte in vervulling zal doen gaan om alle dingen nieuw te maken. Dat geldt voor alles wat Hij geschapen heeft. Ik vind het heerlijk om ook zo naar onze studenten te kijken. Stuk voor stuk voorwerpen van Gods herschepping. Ik leer ook van Dostojevski om zó naar de mensen te kijken die God op mijn pad plaatst: hen bezien zoals God hen heeft bedoeld.

En ja: het begin van de vervulling van Gods beloften kunnen we echt zien als we goed opletten. In elke lente spreekt de natuur ervan, maar ook elk (studenten)leven dat tot groei en bloei komt en heel de geschiedenis als er te midden van alle verwoesting en chaos toch iedere keer weer mannen en vrouwen opstaan die getuigen van de hoop die in hen leeft. Het is mijn diepe verlangen dat onze studenten óók van die mannen en vrouwen zullen zijn of worden. Die zich elke keer weer zullen afvragen: wat is mijn belangrijkste opdracht in ‘mijn korte tijd’? Wat is de uitnodiging aan mijn adres?
Ik hoop dat we zo met elkaar niet herkenbaar zijn als mensen die klagen over alles wat voorbijgaat, over wat we missen in deze tijd, maar dat we ons concentreren op de vernieuwing die God in gang zet. Waarbij ik van harte hoop dat de EH een plek is waar ruimte is daarvoor en waar dit alles kan worden gezien en gevierd.

Els J. van Dijk
Directeur

Nieuwsbrief Regiegroep Hereniging

Tucht: om de gemeente en haar leden te bewaren bij Christus

‘Tucht is in de kerk een beladen woord. Natuurlijk kun je best uitleggen wat tucht is en dat het doel ervan positief is, maar desondanks blijft het voor mensen beladen voelen. En juist het feit dat je het telkens moet uitleggen, maakt het minder geschikt als term in een kerkorde.’ Aan het woord is emerituspredikant ds. Menko Biewenga, lid van de werkgroep toekomstige kerkorde.

De werkgroep werkt in opdracht van de Regiegroep Hereniging aan een kerkorde voor het nieuw te vormen kerkverband waarnaartoe NGK en GKv op weg zijn. In de recent verschenen nieuwsbrief van de Regiegroep wordt uit de doeken gedaan hoe het hoofdstuk over de tucht een andere insteek heeft gekregen.

Zwerfsteen
Biewenga: ‘De inzet is om de gemeente en haar leden bij Christus te bewaren. De tucht betekent enkel dat we dit serieus nemen: wanneer iemand wegloopt van de Herder zal Hij dat niet zonder zorg aanzien, en dus mogen wij evenmin de andere kant op kijken.’ De introductie bij het herschreven hoofdstuk D verwoordt het zo: In de gemeente van Christus zijn we met elkaar verbonden. Daarom zien we naar elkaar om: we laten elkaar niet los, maar proberen ieder zo dicht mogelijk bij Christus te houden.
Omzien naar elkaar is volgens Biewenga de spits van dit nieuw geredigeerde hoofdstuk. ‘Tucht blijft een zwerfsteen uit het verleden, als het niet ingebed is in een levende gemeente met mensen die elkaar liefhebben, omzien naar elkaar en daarom elkaar ook aanspreken. Daarmee kruip je ook veel dichter tegen de Bijbel aan en doe je de Bijbel meer recht.’

Geen bemoeizucht
Behalve over de kerkorde heeft de Regiegroep zich de afgelopen maanden ook gebogen over de regio-indeling: kerken die dicht of relatief dicht bij elkaar in de buurt liggen en met elkaar samenwerken. De NGK noemt dat samenwerkingsverband nu ook al regionale vergadering, in de GKv heet dat classis.
Regiegroepvoorzitter Ad de Boer: ‘Elkaar als kerken tot een hand en een voet zijn, dat is waar de regio voor bedoeld is. Problemen delen waar je tegenaan loopt en die wellicht ook in buurgemeenten spelen, en met elkaar zoeken naar de beste aanpak daarvan. Samen dingen oppakken waar je in eentje te klein voor bent. Hulp bieden bij moeilijkheden waar een gemeente alleen niet uit komt. Gezamenlijk wijsheid bij God zoeken. Van elkaar leren in hoe je in deze tijd gemeente van Jezus Christus bent. Dat is geen bemoeizucht, maar oog hebben voor elkaar en elkaar dienen’.

Over deze en nog een aantal andere onderwerpen lees je in de nieuwsbrief van de Regiegroep, die je hier kunt vinden. Over de aanstaande hereniging van GKv en NGK staat veel op www.onderwegnaar1kerk.nl.

Vrijwilligerswerk in de Herberg

Vrijwilligerswerk voor jou

Het grootste deel van het werk in de Herberg wordt gedaan door vrijwilligers. Meer dan 200 mensen uit het hele land zorgen bijvoorbeeld voor een schoon en opgeruimd huis en smakelijke maaltijden of zijn aanspreekpunt voor de gasten. Op dit moment hebben wij de volgende vacatures:

  • Stafvervangers voor de zondagmiddag en -avond – eens per maand
  • Gastvrouw voor de maandag of vrijdag – eens per 14 dagen
  • Vakantiewerkers (vanaf 15 jaar) in juli en augustus – twee weken
  • Diaconaal werkers (vanaf 17 jaar) vanaf 1 september – 5 of 10 maanden

Samen met anderen zorg je ervoor dat de gasten tot rust kunnen komen en nieuwe krachten op kunnen doen. Talenten die je hebt gekregen kun je inzetten en verder ontwikkelen. En al doe je het er misschien niet voor, het is heel dankbaar werk.

Bekijk onze website: www.pdcdeherberg.nl, bel 026 – 3342225 of mail: vrijwilligerswerk@pdcdeherberg.nl.

Onderweg: Zie je die stenen daar? Samen leren geloven.

OnderWeg jaargang 7 nummer 6

Nummer 6 van OnderWeg heeft als thema: Zie je die stenen daar? Samen leren geloven.

In de kerk zijn we leren verleerd, terwijl leren essentieel is voor de toekomst van de kerk. Dit nummer spitst zich toe op drie vragen: wat is geloofsleren ook alweer? Wat zegt de Bijbel erover? Welke middelen zijn er om samen leven en leren geloven vorm te geven?

Jelle de Kok opent dit nummer met een inkijkje in Jezus’ leven. Zijn leven is de leerschool voor ons geestelijk leven, maar het biedt geen vast leerprogramma voor het geestelijk leven. Sta daarom af en toe stil, kijk terug en stel de vraag: wat heb ik geleerd?

In het interview daagt Martine Versteeg de kerken uit: ‘In de kerk gaat het leren echt een leven lang door, dat vind ik zo mooi. Er ligt een grote potentie in gemeentes als het gaat om elkaar meenemen op deze leerweg. De uitdaging van kerken is om die potentie te verwezenlijken, zeker in deze rare tijd. Ik zie daarin veel kansen.’

Veel kerken bieden verdiepende cursussen of thema-avonden aan, vaak bekend onder de naam: leerhuizen. Drie kerken, in Amersfoort, Arnhem en Zwolle, laten in een reportage zien hoe zij hun leerhuizen vormgeven, ook in coronatijd.

Ingrid Plantinga geeft een overzicht van geloven in fasen. Geloof ontwikkelt zich een leven lang. Elke levensfase heeft eigen kenmerken die van invloed zijn op de relatie met God. God ontmoet iedereen waar hij of zij is of Hij sluit aan bij zijn of haar situatie en levensfase.

OnderWeg sluit af met een ontmoeting met Ad de Boer. Hij is journalist tot zijn laatste snik. Ook nu hij de zeventig ruimschoots is gepasseerd, blijft hij ongeneeslijk nieuwsgierig.

Ga naar onderwegonline.nl/gratis voor een gratis en vrijblijvend proefabonnement.

 

Overdenking Hemelvaartsdag 2021

NPB  Ps 47: 1, 2
Gebed
Opw 375: De Heer regeert
Hand. 1: 4-12
Preek
In de hemel is de Heer
Gebed
Collecte
Lichtstad met paarlen poorten

 

En terwijl Hij met hen aanzat, gebood Hij hun Jeruzalem niet te verlaten, maar te blijven wachten op de belofte van de Vader, die gij (zeide Hij) van Mij gehoord hebt. Want Johannes doopte met water, maar gij zult met de heilige Geest gedoopt worden, niet vele dagen na deze. Zij dan, die daar bijeengekomen waren, vroegen Hem en zeiden: Here, herstelt Gij in deze tijd het koningschap voor Israël? Hij zeide tot hen: Het is niet uw zaak de tijden of gelegenheden te weten, waarover de Vader de beschikking aan Zich gehouden heeft, maar gij zult kracht ontvangen, wanneer de heilige Geest over u komt, en gij zult mijn getuigen zijn te Jeruzalem en in geheel Judea en Samaria en tot het uiterste der aarde. En nadat Hij dit gesproken had, werd Hij opgenomen, terwijl zij het zagen, en een wolk onttrok Hem aan hun ogen. En toen zij naar de hemel staarden, terwijl Hij henenvoer, zie, twee mannen in witte klederen stonden bij hen, die ook zeiden: Galileese mannen, wat staat gij daar en ziet op naar de hemel? Deze Jezus, die van u opgenomen is naar de hemel, zal op dezelfde wijze wederkomen, als gij Hem ten hemel hebt zien varen. Toen keerden zij terug naar Jeruzalem van de berg, genaamd de Olijfberg, die dicht bij Jeruzalem is, een sabbatsreis daarvandaan.

 

Als kerk staan we tegenwoordig vaak stil bij de 40 dagen voor Pasen. Dat doet de kerk al langer, carnaval is er niet zomaar. Dat heeft alles met het vasten voor Pasen te maken. Maar de 40 dagen na Pasen gaan veel stiller voorbij. Nee dan is de zeven maal zeven weken na Pasen meer in trek. Dan kom je op dag vijftig: dan vieren we als kerk Pinksteren.

Ik wil even op een rijtje zetten, wat deze feesten voor je betekenen.

Pasen is Gods overwinning op het kwaad en op de dood. De macht van de zonde is gebroken de dood verslagen. Dat betekent niet, dat er in ons leven geen zonde en geen dood meer is. Zeker wel. Er is kwaad, dat anderen ons aandoen. Er is kwaad wat wij anderen aandoen en ook het sterven hangt als een donkere schaduw over ieders leven. Dat is niet om angst aan te praten: het zijn de feiten. Je zult er lang niet elke dag bij stil staan. Maar wat is het geweldig om te weten: Jezus is als eersteling opgestaan uit het graf. En dat betekent, dat wij eens zullen volgen. En je kunt je nauwelijks een wereld zonder zonde voorstellen, zo is het in onze wereld verweven. Maar het kan je blij maken, als je al die donkere, pijnlijke zaken wegdenkt.

Pinksteren is het feest, dat God echt bij je wil zijn. Zijn Geest uitgestort over mensen. Zijn Geest die gaven geeft aan de mensen. Zijn Geest die vruchten laat groeien. Zijn Geest die levens wil veranderen. Die je in vuur en vlam voor God wil zetten. Je enthousiast voor Hem wil maken. Je zult er lang niet elke dag bij stil staan. Maar wat is het geweldig: ontdekken wat je kunt. En dat het niet alleen voor jou geweldig is, maar dat je het ook in kunt zetten voor anderen. Te merken, dat je kunt groeien in liefhebben, in goedheid, in geloof, in geduld, in vrede, vriendelijkheid, vreugde, in zachtmoedigheid en zelfbeheersing.

Je moet er misschien wat moeite voor doen – en voor de één zal het meer moeite kosten dan voor de ander – maar zowel bij Pasen als bij Pinksteren is de verbinding met het allerdagelijkste leven wel te leggen. Niet dat je er elke dag bij stil staat, dat hoeft ook niet. Maar het kan wel.

Maar bij het feest dat 40 dagen na Pasen valt is dat lastiger. Hemelvaart.

Net als bij Pasen en Pinksteren is datgene wat er gebeurt gemakkelijk na te vertellen. Bij Pasen is er een open graf en de doeken die als stille getuigen nog in het graf liggen. Bij Pinksteren is er de windvlaag, de tongen van vuur en de mensen, die opeens in vreemde talen spreken. Bij Hemelvaart neemt Jezus zijn leerlingen mee. Ze gaan naar de Olijfberg. Even buiten Jeruzalem. En als ze daar aangekomen zijn, zien ze Jezus omhoog gaan. Met zegenende armen. Tot een wolk Hem aan hun zicht onttrekt. Dan komen er nog engelen, die zeggen: je moet niet naar de hemel blijven kijken. Jezus komt op dezelfde manier terug. Dit keer hebben ze de laatste woorden van Jezus wel goed onthouden: in Jeruzalem blijven wachten en als de Geest gekomen is, dan getuigen over wat je gezien en gehoord hebt. Zo keren ze terug naar Jeruzalem. Niet uit het veld geslagen. Niet radeloos, niet verdrietig. Maar juist opgetogen en met vreugde. Ze waren er getuigen van, dat Jezus naar de hemel is gegaan. En dat maakt hen blij.

Voor de leerlingen was het duidelijk: hun leerschool zat er bijna op. Het was bijna tijd om aan het werk te gaan. Ze waren getuige geweest van de vernedering van Jezus. Ze hadden misschien toen nog niet alles begrepen, ze waren er wel bij geweest. Tot de kruisdood aan toe. En ze waren getuige geweest van de verhoging van Jezus. Na zijn opstanding was Jezus veranderd. Hij ontmoette hen nog wel, maar was niet altijd bij hen. Zijn lichaam droeg nog de sporen van zijn dood, maar Hij kon ook door gesloten deuren heen gaan. Jezus ging terug naar waar zijn thuis was: de hemel. En die dag was aangebroken. Als koning zou Hij heersen. Zoals er in de Schriften al over geschreven was: zet je aan mijn rechterhand. De ereplaats naast God was voor hun Heer. Daar kan je als volgeling van Jezus dus ontzettend blij mee zijn. Zoals je blij kunt zijn, als een medeleerling uit je klas een prijs wint. Een medewerker op je bedrijf een speciale waardering ontvangt. Als een Nederlander een belangrijke wedstrijd wint.

En nu de leerschool er bijna op zat, was het bijna tijd om erop uit te trekken. Om te gaan getuigen. Te vertellen over Jezus en wat Hij heeft gedaan. Hoe dat je leven positief verandert. Dat het je nederig maakt en klein, maar ook trots en groot. Nederig en klein, omdat je heel goed beseft, dat je het op eigen kracht allemaal niet redt. Dat je de hulp van God nodig hebt, dat je de Geest nodig hebt om Jezus te volgen. Trots en groot, omdat je ziet, dat er daadwerkelijk iets in je leven verandert. Dat het lukt om het licht van God te ontvangen en te weerspiegelen. Genade verandert daadwerkelijk mensen. Wie leeft van vergeving, kan niet zonder bekering. Je draait je naar God en daar word je een ander mens van.

Als je dit beseft, dan wordt Hemelvaart ook duidelijk. Het is de noodzakelijke stap bij de verhoging van je Heer. En wat Hij wil geven aan de mensen, kan Hij vanuit de hemel ook geven. Zijn zegen, zijn nabijheid. Zoals Hij beloofd heeft. En de belofte van God is dus waar. Dat zie je ook aan Hemelvaart. Jezus wordt in de hemel ontvangen. Zijn toegang wordt niet geweigerd. Hij krijgt alle macht in hemel en op aarde. Hij wordt dus niet verbannen naar een hoekje achteraf.

Voor jou is dat belangrijk, omdat het een garantie is. Het werk van Jezus, zijn dood en opstanding doen er werkelijk toe. Dat verandert werkelijk de geschiedenis. De zonde en de dood is echt overwonnen. En jij kunt in die overwinning delen. In je dagelijkse leven, door achter Jezus aan te gaan. Zijn voorbeeld te volgen.

Ja maar lang niet alle volgelingen van Jezus worden “betere” mensen. Dat klopt. En ook als mensen geen volgeling van Jezus zijn, kunnen ze heus hele goede dingen doen. Ook dat klopt. Dus blijkbaar hoef je geen volgeling van Jezus te zijn, om toch goede dingen te doen. En als je volgeling van Jezus bent, doe je niet automatisch het goede. En toch zendt Jezus zijn leerlingen de wereld in, om ieder van Hem te vertellen. Om volgelingen te maken. Zodat als ze over Jezus en zijn werk gehoord hebben, hun leven willen veranderen. Omdat het goed is.

Het is goed om te weten, dat Jezus koning is. Dat Hij regeert. Ook over je dagelijkse leven. En dat Hij graag ziet, dat je ontzag hebt voor God. En dat je dan in je leven trouw bent en recht doet. Kort gezegd: dat je God liefhebt en je naaste als jezelf. En de Geest wil je daarbij helpen. En Jezus wil je vanuit de hemel terzijde staan. Zodat jij kunt getuigen van Hem in woord en daad.

Zegenend gaat Jezus naar de hemel, zodat wij op onze eigen dagelijkse plek, als leerling van Hem tot zegen kunnen zijn.

Liturgie Hemelvaartsdag 13 mei

NPB  Ps 47: 1, 2
Gebed
Opw 375: De Heer regeert
Hand. 1: 4-12
Preek
In de hemel is de Heer
Gebed
Collecte
Lichtstad met paarlen poorten

 

 

En terwijl Hij met hen aanzat, gebood Hij hun Jeruzalem niet te verlaten, maar te blijven wachten op de belofte van de Vader, die gij (zeide Hij) van Mij gehoord hebt. Want Johannes doopte met water, maar gij zult met de heilige Geest gedoopt worden, niet vele dagen na deze. Zij dan, die daar bijeengekomen waren, vroegen Hem en zeiden: Here, herstelt Gij in deze tijd het koningschap voor Israël? Hij zeide tot hen: Het is niet uw zaak de tijden of gelegenheden te weten, waarover de Vader de beschikking aan Zich gehouden heeft, maar gij zult kracht ontvangen, wanneer de heilige Geest over u komt, en gij zult mijn getuigen zijn te Jeruzalem en in geheel Judea en Samaria en tot het uiterste der aarde. En nadat Hij dit gesproken had, werd Hij opgenomen, terwijl zij het zagen, en een wolk onttrok Hem aan hun ogen. En toen zij naar de hemel staarden, terwijl Hij henenvoer, zie, twee mannen in witte klederen stonden bij hen, die ook zeiden: Galileese mannen, wat staat gij daar en ziet op naar de hemel? Deze Jezus, die van u opgenomen is naar de hemel, zal op dezelfde wijze wederkomen, als gij Hem ten hemel hebt zien varen. Toen keerden zij terug naar Jeruzalem van de berg, genaamd de Olijfberg, die dicht bij Jeruzalem is, een sabbatsreis daarvandaan.

Hemelvaartsdag – collecte voor de Kerk

Hemelvaartsdag 14 mei a.s. is de collecte bestemd voor de Kerk.

Omdat wij nog niet in de erediensten onze gaven kunnen geven heeft de diaconie  twee mogelijkheden voor u ingericht waarop u vanuit huis uw gift kunt doen.

De GivT app
Geven vanuit huis kan net zo eenvoudig als in de eredienst met de GivT app. Kies onze kerk uit de lijst met goede doelen, of scan de onderstaande QR code om uw gift te doen.

Via overschrijving
Als u géén gebruik maakt van de GivT app kunt u de gift direct over maken naar het rekeningnummer van de diaconie.

Het rekeningnummer is: Diaconie – NL 53 RABO 0375 8507 24

Liturgie zondag 9 mei

Welkom
Stilte
Toewijding en groet
Zingen ‘Witter dan sneeuw
Gebed (met verootmoediging)
Lezen 1Joh.4:7-21
Zingen ‘Laat zo je licht maar schijnen
Preek
Luisterlied / Zingen ‘Wie liefde kent
Geloofsbelijdenis (Apostolische)
Zingen Opw 64 ‘Vader, ik aanbid U
Collecte
Gebed
Zingen ‘Lof zij de Heer
Zegen

 

 

Geliefde broeders en zusters, laten wij elkaar liefhebben, want de liefde komt uit God voort. Ieder die liefheeft is uit God geboren en kent God. Wie niet liefheeft kent God niet, want God is liefde. En hierin is Gods liefde ons geopenbaard: God heeft zijn enige Zoon in de wereld gezonden, opdat we door hem zouden leven. Het wezenlijke van de liefde is niet dat wij God hebben liefgehad, maar dat hij ons heeft liefgehad en zijn Zoon heeft gezonden om verzoening te brengen voor onze zonden. Geliefde broeders en zusters, als God ons zo heeft liefgehad, moeten ook wij elkaar liefhebben. Niemand heeft God ooit gezien. Maar als we elkaar liefhebben, blijft God in ons en is zijn liefde in ons ten volle werkelijkheid geworden. Dat wij in hem blijven en hij in ons, weten we doordat hij ons heeft laten delen in zijn Geest. En we hebben zelf gezien waarvan we nu getuigen: dat de Vader zijn Zoon gezonden heeft als redder van de wereld. Als iemand belijdt dat Jezus de Zoon van God is, blijft God in hem en blijft hij in God. Wij hebben Gods liefde, die in ons is, leren kennen en vertrouwen daarop. God is liefde. Wie in de liefde blijft, blijft in God, en God blijft in hem. Zo is de liefde bij ons werkelijkheid geworden, en daardoor kunnen we op de dag van het oordeel vol vertrouwen zijn, want hoewel wij nog in deze wereld zijn, zijn we als Jezus. De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden. Wij hebben lief omdat God ons het eerst heeft liefgehad. Als iemand zegt: ‘Ik heb God lief,’ maar hij haat zijn broeder of zuster, is hij een leugenaar. Want iemand kan onmogelijk God, die hij nooit gezien heeft, liefhebben als hij de ander, die hij wel ziet, niet liefheeft. We hebben dan ook dit gebod van hem gekregen: wie God liefheeft, moet ook de ander liefhebben.