Open dag ROC Menso Alting

Op zoek naar een mbo-opleiding? Kom dan zeker bij ons kijken!  

Denk jij erover om je aan te melden bij het ROC Menso Alting? Wil je meer weten over een opleiding en alvast ervaren hoe het is op onze school? 

Het is belangrijk dat je een goed beeld krijgt van de verschillende mogelijkheden. Om jou op weg te helpen, organiseren wij dit jaar op woensdag 27 januari een online open dag!

 Waarom zou je voor ROC Menso Alting kiezen? Omdat:

  • je bij ons je beroep leert vanuit een christelijke levensvisie;
  • onze school de beste is van Noord-Nederland;
  • onze studenten bovengemiddeld tevreden zijn over onze school;
  • we 5 opleidingen hebben die topopleiding zijn;
  • het Menso Alting het eerste gezonde MBO van Groningen is;
  • het Menso Alting het gezelligste ROC van Nederland is!

Wij bieden verschillende opleidingen in de sectoren Onderwijs & Opvoeding, Zorg & Welzijn, Business College en Dienstverlening. Onze docenten en studenten vertellen je graag meer over onze opleidingen en de school.

En jij kunt dat allemaal volgen vanuit huis! Via een speciaal telefoonnummer kun je ook al je vragen aan ons stellen.

Kijk voor meer informatie en de openingstijden van de open dagen op www.mensoaltinggroningen.nl

Kun je tijdens de open dag niet meekijken? Na afloop kun je het op onze site terugkijken.

www.keuzegids.nl

Onderweg: ‘Verlangen naar contact- Kerst 2020’

OnderWeg jaargang 6 nummer 21

Nummer 21 van OnderWeg heeft als thema ‘Verlangen naar contact- Kerst 2020’. In de decembermaand voelen we eenzaamheid vaak heviger dan in andere delen van het jaar. In de tijd naar Kerst gedenken we dat de Zoon van God afstand deed van zijn grootheid om zijn leven deels in eenzaamheid en onbegrip door te brengen. Voor Hem was het een keuze, om zelfs door de diepste eenzaamheid van godverlatenheid heen te gaan. Wat kan de Zoon van God ons hierin geven?

Dit nummer begint met een ‘brief van Maria’, geschreven door Roel Venderbos. Een vertelling waarin we Maria in haar toekomstige moederschap kunnen zien, waarin ze zich ook onbegrepen en eenzaam gevoeld heeft.

Hierop volgen enkele portretten over eenzaamheid. Vier vrouwen geven een inkijkje in de eenzaamheid die zij ervaren in hun leven.

Geestelijk verzorger Annemarie Roding-Schilt schrijft over eenzaamheid: ‘Niet alle eenzaamheid is oplosbaar. Voor een groot aantal mensen zal eenzaamheid altijd deel blijven uitmaken van hun leven, hoe moeilijk dat ook is. Als eenzaamheid wel een oplossing kent, is die niet snel gevonden. Ieder mens en ieder verhaal is immers anders. We kunnen wel proberen eenzaamheid beter te begrijpen en dichter bij mensen te komen die eenzaamheid ervaren.’

GZ-Psycholoog Aukelien van Abbema schrijft in haar artikel ‘Eenzaamheid in de Bijbel’: ‘Vraag drie mensen hoe ze eenzaamheid in hun leven ervaren en je krijgt drie verschillende verhalen. Eenzaamheid ervaren we allemaal in ons leven. Daarin waren onze voorvaderen in de woestijn niet anders.’

Tot slot een ontmoeting met Petra Antuma, begeleider bij het Passion: ’Door gesprekken en ontmoetingen met mensen die worstelen met verslaving, pijn en afwijzing, heb ik gezien dat God leeft.’

Ga naar onderwegonline.nl/gratis voor een gratis en vrijblijvend proefabonnement.

Onderweg: ‘de ‘Bijbel’ van Jezus. Oude verhalen opnieuw ontdekken’

OnderWeg jaargang 6 nummer 20

Nummer 20 van OnderWeg heeft als thema ‘de ‘Bijbel’ van Jezus. Oude verhalen opnieuw ontdekken’.

Met de komst van de NBV hebben heel wat mensen een NBV aangeschaft waarin de deuterocanonieke of apocriefe boeken als Macabeeën, Judith en Wijsheid zijn opgenomen. Dat zijn er ook nog de pseudepigrafen zoals 4 Ezra en Henoch. Wat zijn dit eigenlijk voor boeken? Wat is de rol van deze boeken? En wat is hun plaats in de hedendaagse uitleg van het Nieuwe Testament? De Bijbelse leefwereld van Jezus wordt gevormd door het Oude Testament, maar ook door de deuterocanonieke boeken en de pseudepigrafen. Dat is voldoende aanleiding om hier wat meer over te weten te komen.

Het themagedeelte opent met een interview met bijbelwetenschapper Arco den Heijer. Onbekend maakt onbemind. Dat geldt ook voor de zogenoemde apocriefe boeken die niet hoog op de leeslijstjes van bijbelgetrouwe christenen staan. Terwijl deze boeken ‘reflecteren op wie God is. Er zit in die boeken veel wijsheid, wij kunnen er onze winst mee doen.’

Apocriefe boeken: wat hebben we eraan en wat doen we ermee? Bijbelwetenschapper Sam Janse gaat in zijn beschouwing op deze vraag in.

Over de apocriefe boeken zegt de Nederlandse Geloofsbelijdenis in artikel 6: de kerk mag deze boeken wel lezen en ervan leren. Een mooi voorbeeld om te lezen en van te leren biedt het apocriefe boek Tobit, waarin de aartsengel Rafaël optreedt. Rob van Houwelingen volgt het verhaal.

Tot slot een ontmoeting met journalist Aad Kamsteeg. Twee nachten bleef hij op om de uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen te volgen. ‘Toen Pennsylvania werd uitgeroepen, kwam er een einde aan de nachtmerrie. En Trump gaat golfen. Ongelofelijk.’ De buitenlandse politiek houdt Kamsteeg nog altijd bezig. Dat hij zelf nog gelooft, ziet hij als genade.

Ga naar onderwegonline.nl/gratis voor een gratis en vrijblijvend proefabonnement.

 

Onderweg: ‘Vrij’

OnderWeg jaargang 6 nummer 19

Nummer 19 van OnderWeg is een special van 76 pagina’s en heeft als thema ‘Vrij’.

De volgende uitspraak staat centraal in de special: ‘Vrij zijn is geen doel maar een middel, het middel om God en de ander lief te hebben.’ De special ‘Vrij’ stimuleert tot stilstaan bij en nadenken over ‘vrijheid’, een voorrecht dat we zomaar heel gewoon vinden, hoewel ons vrij zijn dit jaar – voor velen voor het eerst in hun leven – werd begrensd. De vier hoofdvragen in de special zijn: Vrij zijn, wat is dat? Wat staat vrij zijn in de weg? Wat stimuleert vrij zijn? Wat maakt daadwerkelijk vrij?

In dit nummer staan de eerlijke verhalen dat het leven vol kan zijn van gebondenheid en slavernij: slaaf van wie je denkt te moeten zijn, slaaf van je smartphone, de techreuzen Apple en Microsoft of, zoals sekswerker Allesandra in een kwetsbaar interview vertelt, slaaf in de prostitutie.

We willen elkaar niet voor de gek houden en worstelingen onbesproken laten, zoals in het artikel van Pieter Kleingeld ‘Laat ze razen’, wanneer hij de vraag opwerpt: ‘Hebben wij genoeg vrijheid om de mensen om ons heen lief te hebben?’

Vluchten we niet te snel naar de aloude boodschap dat we vrij zijn in Christus? De verhalen in ‘Vrij’nemen de lezer mee voorbij de impact van welke vrijheidsbeperking of welk slavenjuk ook. Het geheim daarvan zit toch in die aloude boodschap: we zijn uit genade vrij in Christus en daardoor vrij om Hem en de ander lief te hebben. Harcourt Kinefelter, oud-perschef van Martin Luther King zegt het zo: ‘Als je echt vrij wilt zijn, zoek je de liefde.’

Ga naar onderwegonline.nl/gratis voor een gratis en vrijblijvend proefabonnement.

Synode/landelijke vergadering rondt haar reguliere werk af

Op 12 december jl. heeft de gezamenlijke synode/landelijke vergadering haar reguliere werk afgerond. In een interview blikken de twee voorzitters terug op de roerige vergadertijd en het werk dat ondanks alle belemmeringen is verzet. Ook kijken ze vooruit naar wat er nog moet gebeuren en wat mogelijke uitdagingen zijn op weg naar de hereniging van GKv en NGK.

‘De belangrijkste uitdaging voor ons kerkverband zal zijn om in de verschillen die er zijn als kerkverband ondersteunend te zijn aan de plaatselijke kerken.’ (Frans Schippers, voorzitter van de landelijke vergadering NGK)

‘Heuse eenheid in verscheidenheid, dat is wezenlijk voor de kerk.’ (Melle Oosterhuis, voorzitter van de synode GKv)

Deze uitspraken komen uit bovengenoemd interview, dat hier te vinden is.

Wat de gezamenlijke synode/landelijke vergadering nu nog moet doen, is de nieuwe kerkorde voor de herenigde kerk beoordelen en van commentaar voorzien. Die besprekingen zullen starten zodra de coronamaatregelen het toelaten om daadwerkelijk bij elkaar te komen. Alles over de synode/landelijke vergadering, inclusief de besluiten die in de afgelopen maanden genomen zijn, kunt u vinden op www.lv-gs2020.nl.

Bericht van Inlia: Christelijke familie uit Pakistan procedeert voor hun leven – Deel 2

“Je moet beginnen met de eerste tree”

De christelijke familie Masih blééf doorprocederen voor asiel. Terugkeer naar Pakistan was levensgevaarlijk, beschuldigd van blasfemie. Ze kregen uiteindelijk een status. Dat daar zes (!) asielaanvragen voor nodig waren, kun je hen aanrekenen maar ook het Nederlandse systeem.

Hij had nog nooit van Amsterdam gehoord, Omar Masih. Geen tijd voor: “Ik werkte van 7 uur ’s ochtends tot 10 uur ’s avonds in onze boekwinkel.” Dat was vóórdat die winkel afbrandt, aangestoken door een meute die hem beticht van het beledigen van de Koran. Vóórdat het huis kort en klein geslagen wordt en aangifte wordt gedaan van blasfemie. Vóórdat het christelijke gezin onderduikt en uiteindelijk Pakistan ontvlucht naar Nederland.

Daar doen Omar, zijn vrouw en zijn bejaarde moeder op 2 januari 2015 de eerste asielaanvraag. Omar is voor vertrek niet eerst langs het politiebureau gegaan om bewijzen van de aanklacht tegen hem op te vragen. Hij zou wel gek zijn, dan komt hij niet meer weg. In Pakistan kun je de doodstraf krijgen voor blasfemie.

Toch is dat precies wat de IND hem verwijt: hij heeft geen bewijs van de aangifte. “Ze geloofden ons niet”, zegt Omar, “Dat was een enorme schok voor me.” Het klinkt nóg door in zijn stem. En inderdaad: de IND oordeelt dat ‘het verhaal ongeloofwaardig’ is. Het asielverzoek wordt afgewezen.

Omar stelt beroep in, het gaat zelfs tot de RvS, maar dat mag niet baten. Hij kan zijn zaak niet bewijzen. Verbeten zet hij tóch door, terwijl zijn zwager in Pakistan zijn best doet de waarheid aan te tonen. De zwager bemachtigt een gewaarmerkte kopie van de aangifte tegen Omar en verklaringen van buurtbewoners. Hij moet dat zelf bekopen met brandstichting van zijn huis.

Gewapend met de aangifte en de verklaringen doet het gezin in 2017 de derde aanvraag. Maar ook die wordt afgewezen. De rechtbank vindt dat de authenticiteit van de stukken niet vaststaat. Bovendien: Omar had het bewijs eerder moeten inbrengen.

Dat is een juridische kwestie: voor een herhaald asielverzoek moet er een zogeheten ‘novum’ zijn: nieuwe feiten of omstandigheden. Het bewijsmateriaal zou geen novum zijn, omdat de authenticiteit ervan niet vast te stellen is en het betrekking heeft op Omars eerste asielverhaal. De IND heeft dat verhaal echter als niet-geloofwaardig bestempeld en dat oordeel is door opeenvolgende rechters bekrachtigd. Daarmee is het afgedaan, vindt de rechtbank in Zwolle.

Omar procedeert door. Een vierde en vijfde keer. Tevergeefs. Een artikel uit een Pakistaanse krant waarin het incident van Omar beschreven wordt, wordt niet geaccepteerd als bewijs. Zelfs de bevestiging van de redactie van de krant dat het artikel op de betreffende datum in hun krant heeft gestaan, wordt terzijde geschoven.

Ondertussen is het gezin bij INLIA terecht gekomen. INLIA schakelt een onafhankelijke deskundige in om onderzoek te doen in Pakistan: prof. dr. Holden, vooraanstaand rechtswetenschapper, internationaal gezaghebbend. Zij weet o.m. de aangifte te verifiëren via het betreffende politiebureau. Het komt tot een zesde asielaanvraag.

De IND blijft volhouden dat de authenticiteit van het bewijs nog steeds niet vaststaat, al trekken ze de deskundigheid en verklaringen van professor Holden niet in twijfel. De rechtbank Groningen veegt die redenatie van tafel; het is van tweeën één. Als de professor deskundig is en haar verklaringen kloppen, dan dienen haar verklaringen als bewijs geaccepteerd te worden en komt daarmee ook de authenticiteit van de betreffende aangifte vast te staan. De IND moet een nieuw besluit nemen van de rechtbank.

Nu is het de IND die in hoger beroep gaat tegen de uitspraak. Maar dat wordt ongegrond verklaard. De IND ontkomt er niet aan: er moet een nieuw besluit komen. De dienst laat dan weten de aanvraag opnieuw af te gaan wijzen. Ondanks de duidelijke bewijzen. Omar en zijn vrouw durven het niet eens aan moeder te vertellen. De oude vrouw is zwak; ze heeft al een open hartoperatie gehad en een beroerte.

INLIA kaart de zaak op hoger niveau aan: dit kan niet waar zijn. Als er bewijs wordt geleverd dat het asielverhaal toch klopt en mensen inderdaad gevaar lopen als ze worden teruggestuurd, dan moet je terug kunnen komen op je besluit. En dat gebeurt uiteindelijk. De IND komt inderdaad terug op het besluit.

Als de advocaat Omar dan belt dat het gezin een status krijgt, is Omar eerst een kwartier stil. “Ik kon geen woord uitbrengen. Mijn vrouw dacht dat er iemand dood was. Dat er heel slecht nieuws was.” Toen hij uiteindelijk de woorden vond, hebben ze beiden gehuild. “Eerst God gedankt, natuurlijk.” Nog steeds in tranen hebben ze het daarna moeder verteld.

Wat gaat hij nu doen? Wat voor toekomst wil hij opbouwen in Nederland? “Geen boekwinkel meer in ieder geval”, zegt hij met een scheve glimlach. Nee: een Pakistaans bbq restaurant, dat moet het worden: “Dat concept is hier helemaal nieuw.” Kan hij koken dan? Nee. Zijn moeder heeft misschien nog recepten van vroeger? Hij lacht: “Ik heb mijn moeder nog nooit zien koken. We hadden vroeger bedienden.” Omar en zijn vrouw zullen zelf moeten leren koken. Maar daar is alle tijd voor, want eerst moeten ze werken, om te sparen voor het restaurant. “Hoe hoog je ook wil komen op de maatschappelijke ladder, je moet beginnen met de eerste tree.”

De toren van de Sint Jozefkathedraal in Groningen kleurde op 25 november rood, om aandacht te vragen voor de vervolging van christenen in landen zoals Pakistan

Onderweg: ‘houden van God’

OnderWeg jaargang 6 nummer 18

 

Nummer 18 van Onder

Weg heeft als thema ‘houden van God’. Liefde is trouw, gehoorzaamheid en loyaliteit. Maar het gaat verder. Het gaat ook over wat je ten diepste beweegt en waarvoor je leeft. De volgende vragen komen aan bod in deze editie: wat betekent ‘houden van God’ in de Bijbel en de christelijke traditie? Waarom is dat voor vandaag relevant? Hoe oefen je je in de liefde voor God, zowel persoonlijk als in de kerk?

Het themagedeelte opent met een beschouwing van Bram Beute. ‘U zegt niet alleen “heb je naaste lief”, maar ook “heb Mij lief”.’ Wat is dat dan, houden van U? En hoe kunt U

ons gebieden om U lief te hebben? Liefde laat zich toch niet afdwingen? Op deze vragen gaat hij nader in.

Hierop volgt een interview met Herman Paul, hoogleraar in de Geschiedenis van de Geesteswetenschappen. Als bijzonder hoogleraar secularisatiestudies deed hij de afgelopen jaren onderzoek naar secularisatie. ‘Houden van God is de kern van deze zaak’. Maar waarom houd je van God?’ Het is een vraag waarop veel christenen waarschijnlijk niet meteen een antwoord paraat hebben. Ook Herman Paul moet hiervoor zoeken naar woorden.

In de reportage komen twee mensen aan het woord die elk op hun eigen manier van God houden. ‘Je kunt op veel verschillende manieren van God houden; Hij heeft ons niet voor niets zo verschillend gemaakt’. Anneriet Op de Dijk komt graag in actie als het gaat om het liefhebben van God. Jos Douma houdt ook van hard werken, maar in het centrum daarvan is stilte. Een stilte waarin hij God op de eerste plek zet en zegt: ‘Hier ben ik’ en ‘Hier bent U’. Beiden gaan in op de vraag: hoe doe jij dat, God liefhebben?

Tot slot een ontmoeting met Kees Zondag. Hij had een gouden rechterhand. Hij schilderde en tekende als creative services manager bij Douwe Egberts oplossingen voor problemen vaak letterlijk uit. Totdat hij in 2011 bijna volledig verlamd raakte. ‘Mijn leven is veel meer in het teken van dankbaarheid komen te staan.’

Ga naar onderwegonline.nl/gratis voor een gratis en vrijblijvend proefabonnement.