Webinar ‘Autisme, geloven en kerk’

D.V. donderdag 26 november 2020 organiseert Platform Autisme in de kerk een webinar  ‘Autisme, geloven en kerk’.

Tijdens dit webinar zal prof. dr. Hanneke Schaap-Jonker, rector Kennisinstituut christelijke ggz en bijzonder hoogleraar klinische godsdienstpsychologie Vrije Universiteit een lezing verzorgen.

Prof. Hanneke Schaap zal het thema toespitsen op de voorstelling die mensen zich maken van God. Het beeld dat christenen zich vormen, wordt bepaald door wat zij in de Bijbel over God lezen, in preken over Hem horen en hoe zij Hem in hun persoonlijk leven ervaren. Maar ook ervaringen met mensen en de manier waarop het brein werkt, spelen erin mee. Wat betekent dit voor mensen met autisme en hun voorstelling van God? Zij hebben immers vaak moeite met verbeelding?

Na de lezing vertellen twee ervaringsdeskundigen iets over de invloed die autisme heeft op de manier waarop zij het geloof in het dagelijks leven en in de kerk beleven.

Aanmelden kan via www.eleos.nl/autismeindekerk

Deelname aan het webinar is gratis. Het webinar start om 19.30 uur en duurt tot 21.00 uur.

Organisatie

In Platform Autisme in de kerk participeren Dit Koningskind, Helpende Handen, Eleos en Op weg met de ander. Het Platform is in 2008 opgericht en heeft sindsdien diverse bijeenkomsten georganiseerd en verschillende brochures uitgegeven.

Bericht van Inlia: Terugkeer in tijden van corona: leven in pauze-stand

Werken op een Nederlandse boerderij: dat was de droom. Maar hij kreeg geen asiel, dus moet Mamadou terug naar Senegal. Dat probeert hij nu al sinds maart. Maar ja: corona. Hij zit al een half jaar ‘in de wacht’. Ook asielzoekers die terug willen keren, ondervinden hinder van de coronamaatregelen.

Mamadou arriveert in september 2019 in Nederland. Het is een warme nazomer, daardoor is de overgang vanuit Senegal minder groot. Qua weer dan, niet qua omgeving. Delfzijl is toch echt wel wat anders dan de miljoenenstad waar Mamadou vandaan komt: Dakar, de hoofdstad van Senegal. Ze liggen allebei aan zee, maar daar houdt de gelijkenis wel op.

In Dakar was hij taxichauffeur, daarvóór werkte hij – buiten Dakar – op een boerderij. Dat had hij graag in Nederland gedaan. Waarom hier? In Nederland kun je jezelf zijn. Mamadou behoort tot een in Senegal gediscrimineerde minderheid. Toch wordt zijn asielverzoek afgewezen. Hij legt zich er bij neer; dan maar terug naar Senegal.

Daar heeft hij wel hulp bij nodig; om terug te kunnen reizen moet zijn identiteit opnieuw vastgesteld worden. Senegal heeft hier geen ambassade, de dichtstbijzijnde staat in Parijs. INLIA helpt Mamadou daarheen te reizen. Het is begin maart. De reis zal twee dagen duren, is de bedoeling.

In Parijs kan Mamadou zijn zus bezoeken; die woont daar. Ze is getrouwd met een Fransman, ze hebben twee jonge kinderen. Een meisje van twee jaar en één van zes maanden. Mamadou verheugt zich: hij heeft zijn nichtjes nog nooit in levenden lijve gezien. Hij arriveert 16 maart. Het wordt een mooie dag: hij krijgt zonder problemen zijn identiteitskaart en sluit voor het eerst zijn nichtjes in de armen. Wat een feest.

Dan breekt 17 maart aan en sluit Franrijk de grenzen: corona. Twee dagen worden twee maanden; zolang zit Mamadou vast in Parijs. Zijn zus en haar man zijn erg klein behuisd, Mamadou slaapt noodgedwongen in de huiskamer.

Zo heb je als zus je broer jaren niet gezien en als nichtjes je oom nog nooit gezien, zo heb je hem twee maanden lang op de bank. Best veel ineens. En Mamadou moet vanwege de lockdown binnen blijven. Wat doe je dan de hele dag? Eten, slapen, roken. Het is alsof iemand de pauze-knop heeft ingedrukt. Je leven staat stil.

Na twee maanden mag Mamadou weer reizen. Hij komt terug naar Groningen om zijn vertrek naar Senegal verder te regelen. Vier maanden later zit hij hier echter nog: alle instanties die ondersteunen bij terugkeer hebben last van de coronaperikelen, alles is vertraagd. En hij wil zo graag door met z’n leven.

Hij móét terug, hij wíl terug. Kan iemand die pauzeknop uitzetten?

Bibliotheeksfonds TU Kampen

De bibliotheek van de TU in Kampen is voor haar functioneren afhankelijk van giften. Deze giften kwamen tot nu toe vaak binnen door middel van acceptgiro’s die via de kerken verspreid werden. In deze tijd vol beperkingen – ook wat betreft de zondagse samenkomsten – is dit middel niet meer effectief. Bovendien zijn aan het gebruik van acceptgiro’s extra kosten verbonden. Daarom willen we een beroep op u doen om via een rechtstreekse gift aan de Stichting Bibliotheekfonds het werk van onze bibliotheek te steunen.

Vorig jaar heeft de bibliotheek zo’n 53000 euro uitgegeven. Zijn boeken echt zo duur? Voor zo’n bedrag koop je toch makkelijk een paar duizend boeken? Als particulier wel ja, maar helaas kunnen uitgevers ook rekenen. Bibliotheken lenen boeken uit, en daar verdient een uitgever niets aan. De aanschafprijzen van vooral e-boeken en e-tijdschriften zijn daarom voor een bibliotheek een veelvoud van die voor particulieren. Deze categorie neemt meer dan de helft van bovengenoemde uitgaven voor zijn rekening. De bibliotheek werkt intensief samen met anderen – zoals de bibliotheek van de CGK in Apeldoorn – om zo doelmatig mogelijk te opereren.

Wij vragen u om een kleine bijdrage. Als richtlijn hanteren we 7 euro per adres per jaar.

Dit bedrag kunt u overmaken naar:

Stichting Bibliotheekfonds Theologische Universiteit, NL06 INGB 0000 5912 24. Giften zijn aftrekbaar voor de inkomstenbelasting. Meer informatie vindt u op de webpagina van de universiteit:

https://www.tukampen.nl/bibliotheek/bibliotheekfonds/

Nieuw: portal voor ouderenwerk op Opkijken.nl

Ouder worden of oud zijn is vandaag een actueel thema. Niet alleen in het leven van individuele ouderen maar ook in onze complexe samenleving. En in de gemeenschap van de kerk. Steeds meer mensen leven langer en willen bewust omgaan met de kwaliteit van leven. Opkijken.nl, onderdeel van LPB media, heeft verschillende thema’s in een nieuw portal opgenomen die werkers in de kerk helpen om het gesprek aan te gaan met of over ouderen en de onderwerpen die hen bezighouden.

“Wist je dat één van de oudste Nederlanders op 100-jarige leeftijd nog dwars door Parijs reed, zonder schade?”, lacht Ron (67). “Dus wat zegt leeftijd nou eigenlijk!” En hij zegt: “Het maakt verschil hoe we samen naar ouderen kijken. Veel mensen denken gelukkig bij de 65-plusser allang niet meer aan strompelende oudjes die moeite hebben met traplopen en die niets meer verstaan. Want juist mensen in deze leeftijdsgroep hebben tijd, een schat aan werk- en levenservaring en zijn ook online aanwezig. Daarom juich ik het toe dat LPB media thema’s aansnijdt zoals ‘voltooid leven’ en kerkverlating. Dingen die ons bezighouden.”

Om werkers in de kerk, ouderen, hun familieleden en mantelzorgers te helpen zich te verdiepen in de (be)leefwereld van senioren, heeft Opkijken.nl portretten, artikelen en andere materialen verzameld. Deze zijn te vinden in het portal voor ouderenwerk op Opkijken.nl.

Maak bijvoorbeeld kennis met mevrouw Dijk: “Het loopt, zoals het loopt en ik leg het maar in Gods hand”, zegt zij berustend. Ze wordt bepaald bij haar verlies van eigen regie. Ze heeft weinig meer te kiezen. Maar eigen regie is belangrijk als mensen in een kwetsbare situatie hulp of zorg van anderen nodig hebben, vindt ze: “Ik ben nog wel degene die ‘achter het stuur zit’!”

Of bekijk het interview met Esmé Wiegman ‘Ben ik nog wel waardevol?’. Naast de discussie rondom ‘(on)voltooid leven’ is er ook steeds meer aandacht voor waardig leven en waardig ouder worden. Dit mensbeeld krijgen we aangereikt vanuit de bijbel: iedere persoon is van waarde ongeacht zijn of haar prestaties.

Naast dit alles tref je in het portal voor ouderenwerk themapagina’s over o.a. eenzaamheid en dementie. Deze bieden o.a. gesprekstechnieken en meditaties die geschreven zijn voor de oudere generatie.

Neem een kijkje in het portal ouderenwerkwww.opkijken.nl/ouderen/
Voor iedereen toegankelijk en de materialen zijn gratis te gebruiken.

Onderweg: ‘Kerk2030, Terug naar de basis’

OnderWeg jaargang 6 nummer 16

Nummer 16 van OnderWeg heeft als thema ‘Kerk2030, Terug naar de basis’. Wat heeft een gemeente nodig om te bestaan en om een nieuwe impuls te geven aan het geloofsleven van gemeenteleden? Dat is de vraag die Kerk2030 stelt. Is dit niet opnieuw een intiatief om de kerk te vernieuwen en de jongere generatie bij de kerk proberen te houden? Hoe duurzaam is dit intiatief? Wat onderscheidt Kerk2030 van andere initiatieven van kerkvernieuwing? Kerk2030 haakt ook in op de impact van de coronacrisis op het gemeenteleven. Op dit kerkelijk vernieuwingsproject met de daarbijhorende vragen gaat OnderWeg nader in.

Het themagedeelte opent met een beschouwing van Hans Schaeffer. Vanaf de start is hij betrokken bij het kerkvernieuwingsinitiatief Kerk2030. Het sluit goed aan bij zijn vakgebied, praktische theologie. Afgelopen jaren is Kerk2030 voor hem meer geworden dan een interessant traject. ‘We willen de oude waarheden opnieuw aanbieden aan kerken.’.

Daarop volgt een interview met Janneke Burger en Klaas Koelewijn. Zij zijn beiden kernteamleden van Kerk2030. Kerk2030 is een vernieuwingsbeweging ‘die inhoudelijk niet veel nieuws zegt, maar wel manieren aanreikt om te gaan doen wat in deze tijd vernieuwend is: als kerken weer terug naar de basis van geloven.’

Het themagedeelte sluit af met een reportage over het implementeren van Kerk2030 in de Boogkerk (GKv) in Amersfoort. Han Kiela en Anne Henk ter Haar zijn beiden ouderling in de Boogkerk. Samen dragen zij het project Kerk2030 in hun gemeente. Han: ‘Door Kerk2030 zijn wij als gemeente op een structurele manier in gesprek met elkaar over persoonlijke geloofszaken.’ Anne Henk: ‘Vaste agendapunten bij de kerkenraad zijn nu: hoe staan we ervoor met onze geloofspraktijken en wat voor werkvormen gaan we hierbij bedenken?

Tot slot een ontmoeting met Piet Mars, medeoprichter van het miljoenbedrijf AFAS. Jarenlang werkte hij hard om het softwarebedrijf tot grote hoogten te brengen. Met nog meer hartstocht probeert hij nu de wereld een beetje eerlijker te maken. ‘God heeft bij me aangeklopt: Piet, wat ga je nu doen met je bezit?’

Ga naar onderwegonline.nl/gratis voor een gratis en vrijblijvend proefabonnement.

Naast: Hoe een crisis juist kansen creëert!

 

Wie had het ooit kunnen bedenken: een pandemie die de hele wereld stilzet. Het coronavirus dat de wereld over raast, mensen ziek maakt en slachtoffers eist. Waar mensen zonder werk komen te zitten of op een andere manier in hun bestaan worden geraakt. En wat is dan de uitdaging van de kerk dan? Misschien juist wel om deze crisis om te buigen naar nieuwe kansen!

Deze editie staat in het teken van ‘de wereldwijde kerk in tijden van crisis’. Nu zijn wij in het westen niet zo bekend met crises, het overvalt ons dan ook. Hoe gaan we hiermee om? Voor onze broeders en zusters in Oekraïne is het niet voor het eerst dat ze met het bijltje ‘hoe-om-te-gaan-met-crisis’ hakken. Toch vinden ze dat juist deze crisis een uitgelezen kans is om de liefde van Christus te delen. “Als iedereen arm is, ga jij niet lopen klagen dat je te weinig hebt”, zegt dominee Mark. “Wij proberen ons niet blind te staren op onze eigen situatie, maar oog te hebben voor de ander. Delen, ook wanneer jij je zo belabberd voelt.”

Verder in deze Naast: een kleurige beeldreportage uit India, waarin we laten zien hoe de kerk daar, heel praktisch, Jezus’ liefde deelt. God geeft de mensen wijsheid en moed, om de kracht van Zijn koninkrijk te laten zien. In de rubriek ‘Aan ’t woord’ deelt burgemeester Bilder (gemeente Zwartewaterland) hoe hij van Licht getuigt. In zijn gemeente werd o.a. Hasselt zwaar getroffen tijdens de coronacrisis.

Dit en nog veel meer lees je in de nieuwste editie van Naast. Vanwege de beperkte kerkdiensten ligt Naast niet in de postvakjes, maar verschijnt deze editie alleen online: www.flipgorilla.com/p/26675824929280987/show. Deze nieuwste Naast kun je ook downloaden via www.verrenaasten.nl/naast

Bericht van Inlia: De noodklok klinkt, zelfs zonder klokken

In Den Haag én het hele land luidden kerken gisteren de klokken voor vluchtelingkinderen in Griekenland. Natuurlijk deden Charterkerken[1] mee. Zelfs een die géén klokken heeft. Dankzij een creatieve geest klonk ook daar de noodklok voor de kinderen in de kampen.

Bam. Bam. Bam. Bam. Bam. 500 tellen lang luidt de noodklok dinsdagochtend om 09.30 uur door het hele land. 500 tellen; één tel voor ieder kind dat Nederland op zou moeten nemen uit de Griekse kampen. Het luiden van de klokken begeleidt het aanbieden van de petitie #500kinderen aan de Tweede Kamer.

8 minuten en 20 seconden lang klinken de klokken. Zelfs uit de Paaskerk in Baarn. Dat is bijzonder, want die kerk hééft helemaal geen klokken. Nooit gehad ook. Maar in Baarn zijn ze niet voor één gat te vangen; kwestie van klokgelui opzoeken op Spotify, over het geluidssysteem van de kerk leiden, deuren wagenwijd open, volumeknop op maximaal en hup. “Knoerhard”, stelt Pien de Lange van de Paaskerk tevreden vast.

De moderne techniek bewijst zijn nut & gemak ook in Lochem, waar de koster de klokken van de prachtige Grote of Sint-Gudulakerk via een app laat luiden. En dat in een kerk waarvan de oudste nog bestaande stenen delen dateren van rond 1100 na Christus.

Op sommige plekken wordt apart actie ondernomen om uit te leggen waarom de klokken luiden. In Brummen schrijft de voorzitter van de Oude of Sint-Pancratiuskerk het plaatselijke krantje aan met uitleg. Een mooi idee, want er zullen mensen zijn die zich afvragen waarom het gelui zo lang aanhoudt. In Baarn deelt Pien de Lange samen met de predikante en anderen pamfletten uit op de markt.

Ze leggen voorbijgangers uit waar het om gaat; 500 kinderen zonder ouders, die in erbarmelijke omstandigheden in de kampen zitten. “Door de coronacrisis en de branden in het kamp Moria is de nood nog hoger dan die al was. Achter elk getal schuilt een persoonlijk levensverhaal.” De boodschap is helder: we moeten deze kinderen helpen.

Dat vinden in ieder geval ook de meer dan 106.000 mensen die de petitie hebben ondertekend. Dat vinden ook 173 gemeenten en 5 provincies die het kabinet hebben laten weten dat zij kinderen op willen nemen. Dat vindt ook een lange lijst van (oud-)politici, prominenten, wetenschappers, ondernemers, BN-ers en oud-onderduikkinderen uit de Tweede Wereldoorlog die #500kinderen steunen. Dat vinden vele mensenrechten- en kinderrechtenorganisaties, kerken, vakbonden, artsenverenigingen, jongerenclubs en ga zo maar door.

Ank van der Woude, van de Charterkerk Brummen schrijft dan ook: “Laten we moed houden en hopen op een positief antwoord!”

[1] Charterkerken hebben het Charter van Groningen ondertekend en zijn zo onderdeel van het INLIA-netwerk. De tekst van het Charter vindt u op de website van INLIA.

Bericht van Inlia: “Help de Grieken alsjeblieft, en help deze mensen”

Leila uit Afghanistan zat zelf jarenlang in een Grieks opvangkamp. Inmiddels heeft ze een verblijfsvergunning voor Nederland. Vanuit de TussenVoorziening van INLIA in Eelde smeekt ze haar nieuwe landgenoten hun harten te openen voor de mensen uit het afgebrande Moria en de andere kampen.

Ze volgt de situatie in Griekenland op de voet, heeft veel contact met de mensen daar. En ze is bezorgd, diep bezorgd voor iedereen die ze er kent. Hoe lang kunnen ze het nog volhouden? Het gebrek aan voldoende water en eten, aan beschutting, sanitair, mogelijkheden om je te wassen, medicijnen. De onzekerheid, de verwoestende onzekerheid, over je lot.

Haar beste vriendin daar heeft te horen gekregen dat ze wéér langer moet wachten op het besluit over haar asielaanvraag. Ze zit er al vijf jaar. Ze zou deze week eindelijk uitsluitsel krijgen. Het wordt op z’n vroegst januari 2021, is haar nu verteld. Zeker niet eerder.

Een andere vriendin, met een baby van negen maanden, heeft corona. Ze denkt dat ze eraan dood zal gaan. Leila vertelt hoe ze haar vriendin moed in probeert te spreken. “Je bent moeder. Moeders moeten sterk zijn. Blijf bewegen, drink water, probeer te eten. Hou vol.” De tranen springen in haar ogen als ze erover vertelt. Ze veegt ze ongeduldig weg. Er zijn nog meer mensen om over te vertellen.

De minderjarige jongen uit Afghanistan bijvoorbeeld, moederziel alleen. Al vijf jaar in het kamp. Hij is net achttien geworden. Dit voorjaar kreeg hij bericht: zijn aanvraag is gehonoreerd. Een vergunning, hoera! Maar door de coronamaatregelen heeft hij het papiertje nog steeds niet. Nu valt hij tussen wal en schip. Want wie asiel krijgt, moet het kamp verlaten. Maar dat mag nu niet, vanwege corona. En als het al mocht, kwam hij niet ver zonder de vergunning op zak. Ondertussen krijgt hij ook geen leefgeld meer in het kamp. Kampbewoners helpen hem. Ze delen hun voedsel met hem, bieden hem een slaapplek. “En kerken brengen ook wel eten voor dit soort gevallen, ook voor de illegalen die onder de bomen slapen.”

“Het ligt niet aan de Griekse overheid”, zegt Leila, “Of aan de Griekse bevolking. Geef de Grieken niet de schuld. Er zitten zoveel mensen daar. Griekenland kan dat niet alleen aan. De rest van Europa moet hen helpen.”

Zelf heeft ze, voordat ze in een kamp terecht kon, ook onder de bomen geslapen, met haar kinderen. Een soort van beschutting gebouwd van afval, dat ligt daar gelukkig langs de weg. Met drie kinderen: haar eigen dochter en zoon én nog een kind alleen dat ze onderweg tegen waren gekomen. Natuurlijk heeft ze zich over dat kind ontfermd. Kinderen laat je niet aan hun lot over, vindt Leila.

Een jonge weduwe, op de vlucht met twee kinderen. Op een illegale reis vol gevaar en ontberingen. Maar wie ze onderweg tegenkomt, helpt ze. Het kind in Griekenland. De Somalische man die ze hoog in de bergen in Turkije tegen kwam en die niet meer door de sneeuw kon. Ze hebben hem geduwd. 37 uur lang. Want mensen in nood help je. Toch?

Binnenkort meer over het verhaal van Leila en haar kinderen, die bijna acht jaar lang onderweg waren naar veiligheid.

Overzicht activiteiten najaar Dit koningskind

  • Gespreksgroep voor ouders van kinderen met een beperking
    Hoe intensief is je leven als je 24/7 klaar moet staan voor je kind? Raak je weleens teleurgesteld door onbegrip uit je omgeving? En hoe zorg je voor jezelf en andere kinderen in het gezin? Ouders van een kind met een verstandelijke, sociale of meervoudige beperking zijn van harte uitgenodigd deel te nemen aan deze interactieve gespreksgroep van 3 dinsdagavonden.
    Datum: start dinsdagavond 6 oktober van 20.00 tot 22.00 uur in Heerenveen
    Aanmelden: via de website van Dit Koningskind
  • Webinar: de betekenis van de Wet zorg en dwang 
    Draag je zorg voor iemand met een beperking? Dan kun je te maken krijgen met de Wet zorg en dwang. Daarin staat bijvoorbeeld dat het beperken van vrijheid of verlenen van onvrijwillige zorg niet is toegestaan. Het is handig om te weten wat deze wet precies betekent. Volg daarom het online webinar op woensdagavond 7 oktober van Gerike Nagel. Zij is Beleidsmedewerker Zorg bij de Rozelaar en kan je er alles over vertellen. Dit webinar organiseert Dit Koningskind in samenwerking met Sien.
    Datum: woensdag 7 oktober van 20.00 tot 22.00 uur online
    Aanmelden: via de website van Dit Koningskind
  • Gespreksgroep voor partners van mensen met autisme
    Deze gespreksgroep van 5 dinsdagavonden biedt jou en je partner meer inzicht in het samen leven met autisme. We besteden aandacht aan de worsteling en gevoelens van beide partners. Want wat betekent het om te leven met autisme? En hoe is het voor de ander? Welke impact heeft het op jullie relatie en gezinsleven?
    Datum: start woensdag 21 oktober van 20.00 tot 22.00 uur in Hoogeveen 
    Aanmelden: via de website van Dit Koningskind
  • Ontmoetingsdag voor volwassenen met een licht verstandelijke beperking
    Het thema van de ontmoetingsdag is: coronatijd. Hoe hebben je deze tijd ervaren? Wat vond je lastig in deze periode en wat was juist fijn? Wat zegt dit over de toekomst voor jou? Natuurlijk zijn er ook leuke activiteiten, we doen spelletjes of gaan creatief aan de slag!
    Datum: zaterdag 24 oktober van 10.30 tot 16.00 uur in Hardenberg
    Aanmelden: via de website van Dit Koningskind
  • Ontmoetingsdag voor vrouwen met autisme
    Het thema van deze ontmoetingsdag is: grenzen aangeven. We geven je hiervoor handvatten, je mag ervaringen delen met anderen en natuurlijk is er volop ruimte voor ontmoeting.
    Datum: zaterdag 31 oktober van 10.15 tot 15.00 uur in Zwolle
    Aanmelden: via de website van Dit Koningskind