Nieuws

za 3 juli – Ladiesrun Groningen

Uitnodiging ladiesrun 3 juli –  Women only: doe jij mee?
Wil jij vrouwen helpen en meestrijden tegen onrecht? Doe dan mee met een sponsorevenement van Vrouwen lopen voor vrouwen! Juist in deze gekke tijden hebben vrouwen in nood onze hulp extra nodig. Door te gaan hardlopen of wandelen, draag je met jouw sportieve prestatie bij aan een goed doel. Het geld dat je ophaalt, gaat rechtstreeks naar opvangplaatsen voor slachtoffers van mensenhandel en vrouwen die uit de prostitutie willen stappen.

5 of 10 kilometer
Je kunt kiezen voor het hardloopevenement op 3 juli 2021 in Groningen of voor onze wandeltocht op 23 oktober 2021 in Appelscha. De ladiesrun is in het mooie natuurgebied van Kardinge, net buiten de stad Groningen. Je kunt kiezen uit een afstand van 5 of 10 kilometer. Het wandelevenement gaat door het bosrijke gebied rondom Appelscha. Hierbij kun je kiezen uit een afstand van 10 of 20 kilometer.

Corona maatregelen
Beide evenementen zijn coronaproof, wij hanteren de regels van de overheid. Zo starten we bijvoorbeeld in kleine groepen, zal er overal anderhalve meter afstand worden bewaard en is er op meerdere plaatsen desinfectie materiaal aanwezig. Na de tocht staat er een heerlijke, gezonde smoothie voor je klaar om van te genieten.

Het is de bedoeling dat elke deelnemer minimaal vijftig euro bij elkaar rent of loopt, maar we gaan natuurlijk voor meer! Want: hoe meer we ophalen, hoe meer kwetsbare vrouwen we kunnen helpen. De opbrengst is bestemd voor het werk van Terwille (www.terwille.nl) die vrouwen helpt uit de prostitutie te stappen.

Opgeven en meer informatie: www.vrouwenlopenvoorvrouwen.nl

Bekijk hier de aftermovie van de thuiseditie van vorig jaar!

Bericht van Inlia: “Je voelt je een crimineel”

Een overheid die jou wantrouwt, regeltjes rigide toepast en de menselijke maat vergeet: asieladvocaten publiceerden er eerder deze maand een bundel over, Edona kan er van meepraten. Ze vroeg hier asiel aan, kwam de liefde van haar leven tegen, verloor hem aan kanker en probeert nu al 11 jaar een verblijfsvergunning te verkrijgen. “Je voelt je een crimineel.”

Haar verhaal zou niet misstaan in de bundel die asieladvocaten eerder deze maand aanboden aan de Tweede Kamer en de Raad van State: ‘Ongehoord: onrecht in het vreemdelingenrecht’. De bundel toont hoe de Nederlandse overheid vreemdelingen regelmatig net zo slecht behandelt als de slachtoffers in de toeslagenaffaire. Het eerste punt is dat migranten bij voorbaat worden weggezet als oplichters. Het tweede punt is dat de overheid rigide vasthoudt aan regeltjes. Edona – kortweg Dona – kan van beide meespreken.

Ze vraagt in 2010 asiel aan in Nederland. In de oorlog in Kosovo is ze – zoals zovele vrouwen – verkracht door Serviërs. Dona is nu een schande voor haar familie, zeggen haar broers: “Waarom pleeg je geen zelfmoord?” Ze terroriseren haar en slaan haar geregeld in elkaar. Als ze op haar werk ook nog bedreigd wordt, breekt er iets. Ze vlucht.

Eenmaal in Nederland vertelt ze haar verhaal. Hoe moeilijk ook, met posttraumatisch stresssyndroom. Maar de IND gelooft Dona niet en wijst haar aanvraag in 2012 af. “Ze dachten dat ik dit verzon.” Ze huilt. “Dat doet zoveel pijn. Ik ben een eerlijke vrouw. Ze doen alsof je liegt. Je voelt je een crimineel.”

De rechtbank verklaart Dona’s beroep gegrond. Dat gebeurt niet vaak. Maar de IND procedeert door en in 2013 beslist de Raad van State in het voordeel van de dienst. Dat gebeurt wél heel vaak. Niet voor niets is de bundel ‘Ongehoord: onrecht’ ook aangeboden aan de Raad van State. De kritiek is dat die te veel meegaat met de IND.

Intussen heeft Dona Ylli ontmoet; Kosovaar en vanaf zijn 16de hier. Hij is gescheiden, heeft twee dochters en werkt als lasser. Ze toont foto’s van een innig gelukkig koppel. Haar handen om zijn gezicht op de ene foto, zijn armen om haar middel op een andere. Ze verloven zich. Het noodlot slaat precies 4 dagen voor de trouwdag in 2015 toe.

Ylli blijkt uitgezaaide kanker te hebben en is niet meer te redden. Ze kunnen het amper geloven. In de maanden daarop verzorgt Dona haar man. Draagt hem op haar rug naar de douche om hem te wassen. Binnen 7 maanden is Ylli dood. “Onwerkelijk. Een slechte film.”

Ylli blijkt veel geld te hebben geleend: voor verbouwing, voor de studie en vakanties van zijn dochters, enzovoorts. Het huis wordt verkocht om alle schulden af te lossen. Dona staat op straat. Zonder inkomsten. En zonder verblijfsvergunning. De procedure voor een vergunning voor ‘verblijf bij partner’ is eerder gestrand op de regeltjes. Wie bij een partner hier wil verblijven, moet nog in het land van herkomst een ‘machtiging voorlopig verblijf’ aanvragen. Dat heeft Dona niet gedaan; ze kende Ylli toen nog niet.

Zo komt ze bij Op ’t Stee in Emmen terecht, de opvang voor asielzoekers in nood die in 2018 overgaat naar INLIA. Met alleen nog de foto’s van gelukkige tijden met Ylli in de telefoon. Pas een jaar na zijn overlijden lukt het haar om de draad weer op te pakken. Ze dient een aanvraag in om hier te mogen blijven op humanitaire gronden. Te laat vindt de IND, en wijst de aanvraag in 2017 af.

Het bezwaar, waarin de advocaat ook Dona’s PTSS aanvoert, wordt ongegrond verklaard. Voor de IND is PTSS geen ernstige medische toestand. De advocaat legt zich er niet bij neer; er loopt een nieuwe procedure. Dona zelf durft ondertussen niet te hopen. “Het was beter geweest als ik was gestorven aan corona”, zegt ze. Ze is moe, op, ziet geen lichtpuntjes meer. Al heeft ze een goede advocaat en staat INLIA haar bij. “Goede, serieuze, mensen”, zegt ze.

INLIA geeft de moed niet op.

zo 25 april – collecte voor Friedensstimme

Zondag 25 april a.s. is de collecte bestemd voor Friedensstimme.

Omdat wij de komende zondagen niet in de erediensten onze gaven kunnen geven heeft de diaconie  twee mogelijkheden voor u ingericht waarop u vanuit huis uw gift kunt doen.

De GivT app
Geven vanuit huis kan net zo eenvoudig als in de eredienst met de GivT app. Kies onze kerk uit de lijst met goede doelen, of scan de onderstaande QR code om uw gift te doen.

Via overschrijving
Als u géén gebruik maakt van de GivT app kunt u de gift direct over maken naar het rekeningnummer van de diaconie.

Het rekeningnummer is: Diaconie – NL 53 RABO 0375 8507 24

EH Nieuwsbrief

Klik op de afbeelding voor de nieuwsbrief.

Overdenking zondag 18 april

Ps 98: 1, 3 (orgel)
Gebed
PvN 84   of deze   PvN 84
1 Joh. 1: 1-7
Preek
PvN 133
Gebed
Collecte
Pelgrimsgebed

 

Goedemorgen broeders en zusters en gasten, iedereen die digitaal aanwezig is tijdens deze kerkdienst of deze op een later tijdstip bekijkt. Van harte welkom in deze eredienst.

De kerkenraad heeft de volgende mededelingen voor u:

  • In deze dienst gaat ds. Pomp voor.
  • De collecte is vandaag bestemd voor het Leger des Heils. U kunt op de bekende manieren geven: via de Givt-app of via overschrijving.
  • Maandagavond 19 april vergadert het breed moderamen.

 

Wat er was vanaf het begin, wat wij gehoord hebben, wat wij met eigen ogen gezien en aanschouwd hebben, wat onze handen hebben aangeraakt, dat verkondigen wij: het Woord dat leven is. Het leven is verschenen, wij hebben het gezien en getuigen ervan, we verkondigen u het eeuwige leven dat bij de Vader was en aan ons verschenen is. Wat wij gezien en gehoord hebben, verkondigen we ook aan u, opdat ook u met ons verbonden bent. En verbonden zijn met ons is verbonden zijn met de Vader en met zijn Zoon Jezus Christus. We schrijven u deze brief om onze vreugde volkomen te maken. Dit is wat wij hem hebben horen verkondigen en wat we u verkondigen: God is licht, er is in hem geen spoor van duisternis. Als we zeggen dat we met hem verbonden zijn terwijl we onze weg in het duister gaan, liegen we en leven we niet volgens de waarheid. Maar gaan we onze weg in het licht, zoals hijzelf in het licht is, dan zijn we met elkaar verbonden en reinigt het bloed van Jezus, zijn Zoon, ons van alle zonde.

 

Verbond, relatie, verbinding, gemeenschap, unie. Daar gaat deze preek over. Over deze begrippen. Zonder ze helemaal uit te leggen. Dat doet Johannes namelijk ook niet. We zijn verbonden aan God, we zijn verbonden aan Jezus en als we verbonden zijn met God, met Jezus, dan zijn we verbonden met elkaar. Daar gaat hij vanuit. Zo is het nu eenmaal. En dan wandel je in het licht en niet in het donker. En doe je dingen, die bij het licht passen, die het licht kan verdragen, die aan het licht kunnen komen. Niet wat bij het donker hoort.

Relatie, verbinding: het gaat om wat je deelt met elkaar. Het gaat om waar je naar streeft met elkaar. Het gaat erom hoe je elkaar aanvult. Dat zit er allemaal in. Uit ons leven kan je verschillende voorbeelden noemen van deze woorden. Een huwelijk is een verbond. Een verbintenis. Met geven en nemen. Met beloften naar elkaar. Met rechten en plichten. Dat hoort erbij. Je hebt de Europese unie. Daar zit het woord zelfs in. Je hebt een dorp als gemeenschap. Je deelt de ruimte, je deelt de tijd. Je hebt met elkaar te maken en je kunt er voor elkaar zijn. Daar ben je dorp voor. Je deelt het leed, en viert samen de vreugde. Zo doe je dat.

God de Vader en God de Zoon hebben de eeuwigheid al met elkaar gedeeld. Geen mens is daarbij geweest. Zij waren van voor de tijd. Wij kwamen later. En toen we er waren, deelde de Zoon ons leven. Hij werd mens. Je kon naar Hem luisteren, je kon Hem zien,  je kon met Hem praten, je kon Hem ruiken, je kon Hem aanraken. Wij zijn niet in die gelegenheid. Je zou het misschien wel willen. Anderen hebben het voor ons gedaan, zoals Johannes. En hij heeft het voor ons opgeschreven.

Neem eens iemand in gedachten van wie je heel veel houdt. Het mag iedereen zijn. Dan gaat het toch om dit soort dingen: luisteren naar elkaars verhalen, al is het soms de grootste onzin. Kijken en niet uitgekeken raken, steeds meer ontdekken. Praten, praten en nog eens praten. Misschien is er een bepaalde geur, die je aan de ander laat denken. En elkaar voelen. Aanraken. Je gebruikt al je zintuigen, omdat je aan elkaar verbonden bent. Je liefde voelt voor elkaar.

Dat is wat Johannes doet: dit hebben de Vader en de Zoon. Dit gaat over de apostelen en Jezus. Dit gaat over Johannes en zijn lezers. Dit gaat over ons. We zijn aan elkaar verbonden. Omdat we het leven delen, omdat we het geloof delen. Wie in God gelooft, gelooft in Jezus. Wie in Jezus gelooft is verbonden aan elkaar. Zo werkt het. Zo wil God het.

Nou ja, zo werkte het. Tenminste zo lijkt het. Die verbinding met elkaar lijkt steeds losser te worden. Of er bijna niet meer ertoe te doen. Het is in elk geval niet vanzelfsprekend meer. We zijn meer op onszelf. Teleurgesteld als we zijn soms. In de ander, in ons zelf, in de vormen. Het gaat om het individu. En wie jij daar dan bij kunt gebruiken. Daar hebben we zelfs een woord voor: individualisme.

Ik geloof nog wel. Ik geloof in God. Ik geloof in Jezus. Maar ik geloof niet in ons. Daar heb ik niets mee. Dat is teveel pijn, teveel verdriet, teveel niets. Van mensen die mij niet zagen. Die niets om mij leken te geven. Die me gewoon voorbij liepen, nooit wat aan me vroegen, niets tegen me zeiden. Ik geloof niet in het instituut kerk. Dat is te pijnlijk. Teveel fouten, teveel missers.

Johannes zet daar totaal iets anders tegenover: als we wandelen in het licht; als we wandelen met God; als we willen wandelen in de waarheid dan zijn we met elkaar verbonden. Terwijl het bloed van Jezus ons schoonmaakt van al onze zonden. Dus ook van onze fouten naar elkaar. Die momenten, dat we elkaar nodig hadden, maar de ander er niet was. Die momenten als onze verwachtingen niet uitkwamen, misschien omdat we er geen woorden aan gaven. De lat te hoog legden, of de verwachtingen terecht waren, maar het gewoon niet gebeurde. Die momenten als we tekort zijn geschoten. Door eigen onmacht, misschien zelfs door onwil. Jezus wast ons schoon.

Het is goed om zulke dingen tegen elkaar te zeggen. Maar daar moet wel de ruimte voor zijn. En die is er niet altijd. Omdat je jezelf niet veilig voelt. Wat je wel tegen elkaar kunt zeggen: we hebben samen vergeving nodig. We willen samen leven van de verbinding met God, met Jezus. Als het bloed ons reinigt, dan kunnen we ook samen zijn. En dat is hoe God het wil: dat we samen zijn.

Ik zie dat in de beelden, die de bijbel geeft van de gemeente. Dat is altijd iets gezamenlijks. Het is nooit iets alleen. Iets persoonlijks tussen jou en God. Je hebt er elkaar bij nodig. Of dat nu het beeld van een volk is, of de kudde, of het beeld van het lichaam, of het beeld van de tempel. Het gaat om iets groters, iets groters dan jezelf. Jij bent er een onderdeel van, jij maakt er deel vanuit. Samen met anderen. Jij bent een burger, een schaap, een deel, een steen. Samen volk, kudde, lichaam, tempel. Dat is gemeente zijn.

En binnen de gemeente gaat het dan om God, gaat het om Jezus.

De laatste tijd gebruik ik vijf beelden voor God, die je in de bijbel tegenkomt. Waarschijnlijk voel jij je het meest thuis bij één van deze beelden. Dus denk er eens over na: wie is God voor jou?

Is Hij: 1. Vader                  2. Koning             3. Redder            4. Rechter           5. Gastheer ?

Hoe jij over God denkt, zegt dan ook veel over jezelf:

Jij bent: 1. Kind                2. Burger             3. Vluchteling    4. Verdachte     5. feestganger

Misschien komt het overeen: als je God als Vader ziet, zie je jezelf als kind. Maar het kan ook dat het niet met elkaar overeenkomt. Het is in elk geval goed om je dat bewust te zijn.

Dit kan je doortrekken naar de gemeente:

De kerk: 1. Huis                               2. Paleis/tempel 3. Kamp            4. Rechtbank     5. Feestzaal

En opnieuw het kan overeenkomen, je kunt er ook andere beeld bij hebben. Het gemakkelijkst is het, als het één lijn vormt: vader – kind – huis of rechter – verdachte – rechtbank. Dan past het. Maar misschien zie je God vooral als Vader  ben jij een feestganger, maar is de kerk vooral een tempel. Dan gebruik je dus verschillende beelden in verschillende situaties. Ik denk, dat het goed is, als je dit bewust bent. En ook dat je bewust bent, dat jij bepaalde beelden hebt, die kunnen kloppen, maar je medegelovige andere beelden, die ook kunnen kloppen. Het kan naast elkaar staan. Maar het maakt wel uit: een feestzaal ziet er anders uit, dan een tempel. En je gedraagt je er ook anders. En je verwacht van je medemensen ook ander gedrag.

Maar deze beelden kunnen je ook helpen om te zien: het gaat God inderdaad om de verbinding. Om wat we als jong en oud met elkaar delen. En die verbinding is uniek. Het gaat Johannes om het grote nieuws over Jezus. Hij is gestorven en opgestaan voor ons. En zo verbindt Jezus ons aan elkaar. Om dit leven met elkaar te delen en zo het doel te leven om samen met God te leven. Dat is dan ook de opdracht: laten we samen wandelen in het licht.

zo 18 apr – collecte voor het Leger des Heils

Zondag 18 april a.s. is de collecte bestemd voor het Leger des Heils.

Omdat wij de komende zondagen niet in de erediensten onze gaven kunnen geven heeft de diaconie  twee mogelijkheden voor u ingericht waarop u vanuit huis uw gift kunt doen.

De GivT app
Geven vanuit huis kan net zo eenvoudig als in de eredienst met de GivT app. Kies onze kerk uit de lijst met goede doelen, of scan de onderstaande QR code om uw gift te doen.

Via overschrijving
Als u géén gebruik maakt van de GivT app kunt u de gift direct over maken naar het rekeningnummer van de diaconie.

Het rekeningnummer is: Diaconie – NL 53 RABO 0375 8507 24

Uit de kerkenraad

Kerk van de toekomst

Op de kerkenraadsvergadering van afgelopen maandag hebben we uitgebreid  gesproken over één thema. Hoe ziet de kerk van de toekomst eruit?

Het hangt het er in de eerste plaats van af hoe we God zien en hoe we, in het verlengde daarvan de kerk voor ogen hebben. Je kunt God bijvoorbeeld zien als Vader. Of als Redder, als Koning, als Gastheer of als Rechter.

Als je Hem vooral ziet als Vader dan is de kerk zijn Huis. Zie je God vooral als Koning, dan wordt de kerk meer een Paleis of een Tempel. Is God voor jou vooral een Gastheer, dan is de kerk een Feestzaal. En zo zijn weer nog wel meer typeringen te maken.

Het komt er op neer dat je de kerk niet in één beeld kunt vangen.  Er zijn verschillende invalshoeken die je kunt gebruiken. En het is daarbij niet correct om meteen te denken in termen van goed of fout. Het is goed om je daarvan bewust te zijn als we nadenken over kerk zijn.

Daarnaast hebben we nagedacht over de praktijk van het kerk zijn.  We onderscheiden zes praktijken:

  • 1 Christus zien en God ontmoeten
  • 2 de kracht van genade ervaren
  • 3 heilig en toegewijd leven
  • 4 leven uit liefde gericht op de gemeenschap
  • 5 nieuwe levensstijl, als goede rentmeester
  • 6 dienstbaarheid en leiderschap

We hebben nagedacht waar dan ons zwaartepunt ligt. Wat vinden we dan vooral van belang, ook gelet op onze eigen gemeente?

We zijn het er over eens dat we bij God moeten beginnen. Het begint met: Hem zien en ontmoeten. Vandaaruit kun je dan keuzes maken en accenten leggen. Daar zullen we nog verder over doorspreken.

Het is ook van belang om als gemeente hierover in gesprek te gaan. We beraden ons nog over de vorm waarom we dit kunnen gaan doen.