Overdenking zondag 16 augustus

Liturgie voor de overdenking over Matt 15

Ps 67 door Date Jan
Votum groet
Matt. 15: 21-28
Ps 87: 1, 3, 4       https://www.youtube.com/watch?v=c-_7yXGqwrA
Overdenking
Gebed
Opw 585    Er is een dag    https://youtu.be/LnfNtyNM8hw
Zegen

En weer vertrok Jezus; hij week uit naar het gebied van Tyrus en Sidon. Plotseling klonk de roep van een Kanaänitische vrouw die uit die streek afkomstig was: ‘Heb medelijden met mij, Heer, Zoon van David! Mijn dochter wordt vreselijk gekweld door een demon.’ Maar hij keurde haar geen woord waardig. Zijn leerlingen kwamen naar hem toe en vroegen hem dringend: ‘Stuur haar toch weg, anders blijft ze maar achter ons aan schreeuwen.’ Hij antwoordde: ‘Ik ben alleen gezonden naar de verloren schapen van het volk van Israël.’

Maar zij kwam dichterbij, wierp zich voor hem neer en zei: ‘Heer, help mij!’ Hij antwoordde: ‘Het is niet goed om de kinderen hun brood af te nemen en het aan de honden te voeren.’ Ze zei: ‘Zeker, Heer, maar de honden eten toch de kruimels op die van de tafel van hun baas vallen.’ Toen antwoordde Jezus haar: ‘U hebt een groot geloof! Wat u verlangt, zal ook gebeuren.’ En vanaf dat moment was haar dochter genezen.

We hebben uw brief ontvangen. Maar u hoort helaas niet bij de selectie, die we uitnodigen voor een verder gesprek. We willen u bedanken voor uw reactie en wensen u al het goede bij het verder zoeken naar een baan. Teleurstellend, maar je hebt in elk geval nog een reactie. Wat nou als je op de meeste brieven niet eens een reactie krijgt. Het je zoveelste sollicitatie is en je toch de indruk hebt, dat het te maken heeft met het feit, dat je Ahmed heet.

Discriminatie. Achterstelling. Het mag niet, het is verboden, maar het gebeurt toch. Soms ook omdat de werkgever zegt: ik heb het twintig keer geprobeerd. Maar iedere keer weer hetzelfde. Je kunt geen afspraak maken, ze zijn te laat, ze zijn slordig, eigenwijs en soms botweg brutaal. Nee dus dan maar alleen ‘eigen’ mensen.

Na de dood van George Floyd is het debat weer opgelaaid. En naast de datum waarop de eerste pepernoten weer in de schappen liggen, blijft de persoon naast Sinterklaas onderwerp van gesprek. Wel of niet afbeeldingen op de sociale media. En zoals zo vaak lijkt er voor nuance geen plaats. De discussie is zwart wit. Die kent geen grijstinten. Best wel jammer.

Hoe het voelt om meerdere keren aangehouden te worden, alleen vanwege je huidskleur? Geen idee. Hoe het voelt om steeds uit de rij gehaald te worden om gecontroleerd te worden? Geen idee. Hoe het voelt om je dubbel te moeten bewijzen? Geen idee. Ik niet. Maar mensen om mij heen wel. Zij die het gevoel hebben er wel te zijn, maar er niet echt bij te horen.

Of je dan standbeelden moet neerhalen, en straatnamen moet wijzigen? Dat gaat wat ver. Maar standpunten kan je wel wijzigen.

De kerk is hierbij niet van onbesproken gedrag. Ja het verzet tegen slavernij is ergens begonnen, maar dat was heel laat. De westerse kerk was goed in het verspreiden van de eigen westerse kerkelijke cultuur over heel de wereld. Of dat werkelijk de bedoeling van God is? Hij wil over heel de wereld in elke cultuur navolgers van Jezus. Dat is nog net wat anders.

De vroegste kerk was in Noord-Afrika, in Ethiopië. We kennen de kamerling uit Morenland als vertegenwoordiger. Het geloof in God, het navolgen van Jezus, het je laten inspireren door de Geest laat zich niet beperken tot een volk, tot een cultuur, een werelddeel. Het is Gods bedoeling om zijn kinderen over heel de wereld te verzamelen.

O ja?

Jezus was in het buitenland. Niet zomaar. Hij was uitgeweken. Er was een hele discussie ontstaan over traditie en gebruiken. Jezus had de leiders van het volk scherp terecht gewezen: jullie hebben het wel steeds over de traditie, over wat je is overgeleverd, maar je handelt niet naar de geest van de regel. Je kunt mij en mijn leerlingen dus wel allerlei verwijten doen, dat wij ons niet aan de wetten houden. Maar jullie houden je zelf niet aan de wetten. Niet aan de bedoeling van de wet. En Jezus kan het weten: Hij is de Zoon van God. Hij noemt de leiders: blind. Ze hebben de mond wel vol over geloven en traditie, maar hun houding en hun handelen spreekt hele andere taal. De leiders van het volk weigeren te geloven, dat Jezus door God zelf naar deze wereld gezonden is. Ze komen tegen Hem in opstand. En dus wijkt Jezus uit.

En daar is een buitenlandse vrouw. Zij klampt Jezus aan: of Hij haar dochtertje die genezen is wil genezen. Ze noemt Hem bij een messiaanse titel: Zoon van David. Ze vraagt om medelijden en de nood is hoog. Dat kan je merken.

En Jezus heeft voor haar geen boodschap. Letterlijk. Hij negeert haar. Keurt haar geen blik, geen woord waardig. Het is alsof ze er niet is. Alsof ze niets tegen Hem gezegd heeft. Alsof ze lucht is.

De leerlingen hebben er meer last van: laat Jezus toch reageren: geven wat ze wil, of haar wegsturen. Maar laat Hij iets doen. Jezus zegt: Ik ben niet tot haar gezonden.

Alleen voor eigen volk ….

Alleen voor blanken. Alleen voor mannen. Alleen voor volwassen. Alleen voor Nederlanders. Dat klinkt best wel stuitend. Zeker uit de mond van Jezus. De Zoon van God. Ik ben alleen naar Israël gezonden.

Jezus zegt het tegen de leerlingen, maar de vrouw heeft het ook gehoord. Ze is door Jezus afgewezen, maar ze blijft om hulp vragen. Terwijl de kinderen geen brood willen, lijkt Jezus de kruimels niet te willen laten vallen. Jezus is juist uitgeweken, omdat ze in eigen land niet willen luisteren. Maar hier stelt Hij zich, zo lijkt het, hard op.

Weggezet, genegeerd, vergeleken met een hond … Wat zou jouw reactie zijn? Als dit over jou gezegd zou worden? Je kunt kwaad weglopen. Woedend in discussie gaan. Rechten opeisen. Met meer mensen verhaal komen halen. De vrouw doet iets anders. Ze neemt het spreekwoord dat Jezus gebruikt en buigt het naar zich toe. Het brood mag dan voor de kinderen zijn, de honden krijgen in elk geval nog de kruimels.

Ze weet dat ze voor haar redding bij Jezus moet zijn. Niet voor niets noemt ze Hem de Zoon van David. Ze weet, dat ze niet bij het volk van Israël hoort, maar is er in het verleden niet vaker een uitzondering geweest?

Is het de nederigheid, die we van haar kunnen leren? Het vertrouwen ondanks alles? Jezus heeft het over haar geloof. Ze laat zich ondanks zijn reactie of de reactie van de leerlingen niet wegzetten. Ze blijft bij Hem aankloppen, die haar kan helpen.

En Jezus dan? In de tijd klopt het: de deuren gaan bij Pinksteren pas open. Hij blijft gericht op zijn eigen taak. Maar toch … Het volk waarvoor Hij gekomen is, wijst Hem af. Buiten willen ze graag zijn hulp accepteren.

Jezus  laat merken: het gaat om een werkzaam geloof. Niet alleen woorden en traditie, hoe prachtig ook. Maar echt je hulp zoeken bij God en het van Hem verwachten. En zo in het leven staan. Dan komt die hulp er ook. En later blijkt er geen onderscheid meer te zijn: niet tussen volk, cultuur, man of vrouw: ieder is gelijk.

Discriminatie is per wet verboden. Wetten en geboden veranderen geen mensen. Laat het evangelie wel jouw veranderen. Geloof het niet alleen, leef het ook!