Uit en voor de gemeente

Nieuwe maatregelen en nieuwe beperkingen. Nog minder contacten. In de avond thuis blijven, of je moet een zeer geldige reden hebben om buiten te zijn. Ben je dan je vrijheid kwijt, zoals geroepen wordt? Veel kan nog wel en gaat gewoon door. Tegelijk je merkt dat je minder contacten hebt. Ook op die momenten, dat je het wel nodig hebt. De druk wordt wel steeds groter.

Hoe zorg je goed voor jezelf? Hoe zorg je goed voor je ziel? Dat zijn dan belangrijke vragen. Als werk anders gaat. Je misschien veel thuis moet werken. Of als je thuis zou willen werken en het niet kan / mag. Als er veel angst is, je misschien zelf ook wel bang bent. Of juist er veel onverschilligheid is, hoe reageer je daar dan op. Nu er geen school is, stages moeilijker te vinden zijn.

Een belangrijke vraag om over na te denken: hoe gaat het met me? In deze tijd van beperkingen en onzekerheid? In deze tijd van onrecht (denk aan de toeslagenaffaire)? Vind je rust in het geloof, of juist niet? Zelf merk ik, dat ik steeds meer hoor van mensen, die corona hebben of hebben gehad. En hoe onvoorspelbaar het verloopt: de één merkt er haast niet van, een ander is er zeer ziek van. De één kan snel weer aan de slag, een ander houdt er maanden last van. En ik heb nog wel geduld, maar het mag nu ook wel weer “gewoon” worden. Ik begin het een beetje zat te worden.

Maar we moeten verder. De toekomst is onzeker, dat is zeker. En er zal onrecht zijn, dat schreeuwt om recht. Er zal onvrijheid zijn, dat roept om vrijlating. En jij mens, je weet wat je te doen staat: doe recht en wees trouw. Ga nederig op de weg, die God je wijst (naar Micha 6:8).

HJJP