Uit en voor de gemeente

Ik wil beginnen met liederen voor bij de overdenking van komende zondag.

De overdenking gaat over Exodus 17: 1-7

Liederen daarbij: psalm 95, psalm 42 (denk aan vers 1, 4, 5), psalm 42a (als een hert dat verlangt naar water)

Liedboek 806 (zomaar te gaan met een stok in je hand) https://www.youtube.com/watch?v=1Y2bh3mFgEs

Liedboek 655 Zing voor de Heer een nieuw gezang https://www.youtube.com/watch?v=tCdrJsQfYAM

Matt Redman: blessed be your name: https://www.youtube.com/watch?v=PnWKehsOXu8

 

Moderne liederen die gaan over het “woestijngevoel” (Zie Nederlands Dagblad van 24 april 2020, Gulliver, Harde noten 68)

U2 – 40 (live: https://www.youtube.com/watch?v=SEV-Y3b_hvw (Yahweh en 40)

Met tekst https://www.youtube.com/watch?v=3z_LBNF_-xI (het lied is gebaseerd op psalm 40)

Bruce Springsteen – my city of ruins  https://www.youtube.com/watch?v=RnkJa6HdgJw

 

Zucht. Die zucht van onze premier, die viel wel op tijdens de laatste persconferentie. Er is enige verruiming, de scholen gaan straks weer open. Maar verder vooral: blijf thuis. Geen evenementen. Niet bij elkaar komen. Dat bleef de boodschap. Ook de boodschap voor de kerken. Dus zeker voorlopig nog geen zicht op weer bij elkaar komen. De komende tijd dus: iemand voor beeld, iemand voor geluid en de voorganger op zondag in de kerk. Meer niet. En door de week ook een overdenking. Ik ben tenminste van plan er nog wel even mee door te gaan. De overdenking staat op de Facebookpagina van de kerk en op de site van de kerk. Dank voor alle reacties. Ik kan merken, dat het gewaardeerd wordt.

We gaan van Pasen naar Pinksteren. De weg door de woestijn. De kinderen zullen door de leiders van de kinderkring virtueel bij de hand genomen worden. Fijn dat dit in elk geval mogelijk blijft.

En verder: het blijft een vreemde tijd. Misschien heb je iets te vieren, maar stel je het toch maar uit. Misschien had je plannen, maar nu maar even niet. Misschien heb je familie in het buitenland, opeens is de afstand zo groot. Voor ieder een pas op de plaats. Wel verbonden, maar toch ook zo alleen. Teruggeworpen op jezelf, je gezin, je familie. Laten we proberen om toch om elkaar te denken, elkaar te zien, elkaar te horen. Juist nu. Zo blijven we samen.

HJJP